Geplaatst op

Textures (2017)


Textures (2017) 35′

viool, altviool, cello

met optionele fotoprojecties

première: Prisma Strijktrio
12 november 2017, November Music, ‘s-Hertogenbosch (NL)

opdracht: November Music
mede mogelijk gemaakt door: Fonds Podiumkunsten | Makersfonds Gemeente Tilburg | Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Brabant.

Muziek voor strijkinstrumenten in combinatie met abstracte landschapsfotografie gemaakt in IJsland tijdens de Fljótstunga Artist in Residency 2015.

Met ogenschijnlijke eenvoud en een sterk oog voor beeldcompositie en detail legt Merijn Bisschops natuurlijke vormen, kleuren en texturen van het IJslandse landschap vast. De muziek die hij componeert voor Prisma strijktrio bestaat uit haarfijn in elkaar grijpende klanktexturen en lagen van minimalistische ritmiek. Muziek die zowel sereen en breekbaar als overweldigend is.

over Textures:

“Kristalheldere beelden van landschappen die zich in miljoenen jaren gevormd hebben. Die vormden de inspiratiebron van fotograaf en componist Merijn Bisschops. Zijn stuk ‘Textures’, zondag te horen tijdens de Kunstmuziekroute, was een van de hoogtepunten in het festival November Music.”

René van Peer 12-11-17, Brabants Dagblad

over Textures:

“Bisschops is componist, maar sinds enige jaren ook actief als fotograaf en filmer en streeft ernaar om totaalkunstwerken te creëren waarin de diverse kunstvormen op een logische en onlosmakelijke manier met elkaar verweven zijn. Met ‘Textures’ is hij daar zeker in geslaagd.”

Ben Taffijn 6-12-2017, Nieuwe Noten

over Textures:

“Bijzonder indrukwekkend was ook het werk van componist en fotograaf Merijn Bisschops. Hij combineerde haarscherp geprojecteerde foto’s van schitterende verlaten landschappen waarin miljoenen jaren van geologische processen zichtbaar waren, met muziek voor drie strijkers. De muziek was even gelaagd als de beelden, soms ruw en bars, soms fijnzinnig en vol tere tinten.”

René van Peer 13-11-17, Brabants Dagblad

over fotoboek & cd Textures:

“Tijdens concerten wordt de compositie uitgevoerd terwijl een selectie van de foto’s in rustige opeenvolging achter de musici geprojecteerd worden. Er is alle tijd om de details in je op te nemen, zowel van de muziek als van de beelden. Die zijn van een betoverende schoonheid, qua kleuren en vormen. Maar al zijn de foto’s haarscherp, wat je precies ziet, is niet altijd meteen te duiden. Je hebt geen idee van afmetingen en afstanden. Iets vergelijkbaars is terug te horen in de muziek, een breekbare ambiguïteit en een rijkdom aan kleuren, die soms weemoedig aandoet. Een enkele keer zou je zweren dat uit het trio van viool, altviool en cello een menselijke stem oprijst. Bijzonder is dat die muziek nooit een rechtstreekse verklanking is van de beelden. Verbanden die er zijn, zijn indirect, associatief. Bisschops heeft een volgende stap gezet in de presentatie van dit werk door het uit te brengen in de vorm van een fotoboek, met op bijkomende cd een opname van de muziek. Hij heeft gekozen voor een uitzonderlijk formaat, 39 x 26 cm. Daardoor komen de foto’s, die zich in een enkel geval uitspreiden over twee pagina’s, goed tot hun recht. Doordat beeld en geluid losgekoppeld zijn gaat elk een eigen leven leiden. De synchroniciteit maakt plaats voor een afzonderlijk beleven van de twee elementen. Dan blijkt de muziek sterk genoeg om op zichzelf te staan, en wordt het zo mogelijk nog suggestiever. Als boek met cd is ‘Textures’ een uitgave om steeds weer bij terug te keren, te dolen door schimmige, nevelige, van kleur verzadigde (muzikale) landschappen. Het zijn beelden van onze eigen aarde, maar ook beelden die je graag zou dromen. Beelden die zich niet in hokjes of laadjes laten stoppen.”

(rvp) Gonzo Circus #147, 2018